Een bijzonder storend bijproduct van de oorlog tegen de terreur, is de criminalisering van het engagement, schrijft het Platform voor vrije meningsuiting in een brief aan de politieke partijen. "Wij vragen aan de politieke partijen om daadkrachtig het recht op engagement te beschermen." op
DeWereldMorgen.beEen bijzonder storend bijproduct van de oorlog tegen de terreur, is de criminalisering van het engagement. Activisme wordt repressief aangepakt en zelfs impliciet verbonden met terrorisme. Het binnendringen van Greenpeaceactievoerders op de Brusselse Kopenhagentop, is op dat vlak tekenend. Er werd niet stilgestaan bij de boodschap die zij met hun spectaculaire actie wilden brengen, maar alleen de beveiliging en het doorbreken ervan stond centraal in de berichtgeving.
Bovendien werd meteen besloten tot strenge vervolging. Denk ook aan de vakbondsacties bij Carrefour, aan het afluisteren van Luikse vredesactivisten, het tot driemaal toe veroordelen van Bahar Kimyongur als leider van een terroristische bende, of het intrekken van de toegang tot de gevangenis van gevangenisleraar en -activist Luk Vervaet. De voorbeelden van deze repressieve aanpak van sociale en politieke acties zijn legio.
Ondergetekenden willen daarom uw mening kennen over enkele essentiële punten: leden van de leiding van Greenpeace maken nog steeds het voorwerp uit van een onderzoek wegens bendevorming dat werd opgestart na acties bij infrastructuur van Electrabel. Wat zal uw partij doen om dergelijk misbruik van de bepalingen inzake bendevorming te beletten in de toekomst? Bent u bereid een wetswijziging te steunen die dit in het vervolg onmogelijk zal maken?
Telefoon-, sms- en e-mailverkeer van andersglobalisten in Luik die een betoging organiseerden naar aanleiding van de Europese top in 2001 werd wekenlang afgeluisterd op grond van de beschuldiging dat ze lid waren van een criminele organisatie. De slachtoffers van deze praktijken kregen uiteindelijk wel een schadevergoeding, maar het lijdt geen twijfel dat er nog vele activisten sindsdien werden afgetapt.
Wat zal uw partij doen om in de toekomst dergelijk misbruik van de bepalingen inzake criminele organisatie – die door de wetgever werden aangenomen in de strijd tegen de maffia – te voorkomen? Bent u bereid een wetswijziging te steunen die in het vervolg dergelijke grove schendingen onmogelijk zal maken?
Is uw partij bereid de wetten op de bijzondere inlichtingenmethoden en de wet op de bijzondere opsporingsmethoden, de zogenaamde BIM- en BOM-wetten, die afluisteren en andere vormen van bespieding mogelijk maakt, zo te wijzigen dat ze alleen nog ingezet kunnen worden tegen criminele activiteiten en niet meer om politieke actievoerders te bespieden?
De wet tegen het terrorisme werd een paar keer ingeroepen, onder andere om Bahar Kimyongur te vervolgen. De feiten die aan deze vervolging ten grondslag lagen: het vertalen uit het Turks van een persbericht en het openhouden van een informatiebureau in Brussel dat voorlichtte over de situatie in Turkije, hadden niets te maken met terrorisme en vormden geen enkele bedreiging voor de veiligheid van de Belgische burger.
Kimyongur werd weliswaar na een procedure van 5 jaar definitief vrijgesproken omdat het Hof van Beroep van Brussel van oordeel was dat hij niets anders gedaan had dan zijn recht op vrije meningsuiting gebruiken, maar de procedure moest drie keer worden overgedaan omdat de wet allesbehalve duidelijk is. Dat heeft de belastingbetaler tienduizenden euro’s gekost.
Is uw partij bereid met spoed de parlementaire evaluatie van de terrorismewet die werd aangevat onder de vorige legislatuur voort te zetten? Is uw partij bereid elke verdere uitbreiding van de controversiële anti-terrorismewetten uit te stellen tot die evaluatie voltooid is? Is uw partij bereid de nodige aanpassingen in de wet te voorzien om te beletten dat ze nog misbruikt wordt om de vrijheid van meningsuiting te beknotten en om te voorkomen dat de schaarse middelen van de overheid die erg nodig zijn om de strijd tegen echt terrorisme te voeren op deze manier verder verspild worden?
Vakbondsmensen die actie voeren worden steeds meer geconfronteerd met rechterlijke beslissingen die dwangsommen opleggen en op die manier de syndicale actievrijheid, het stakingsrecht beperken. Die praktijk is in strijd met ons sociaal model waarbij de overheid bemiddelt tussen werkgevers en werknemers bij een collectief arbeidsconflict maar niet tussenbeide komt in het voordeel van de ene of de andere partij.
Is uw partij bereid een wetswijziging te ondersteunen waardoor de beoordeling van acties in het kader collectieve conflicten onttrokken wordt aan de 'preventieve censuur'-beoordeling van de burgerlijke rechter?
Kortom, wij vragen aan de politieke partijen om daadkrachtig het recht op engagement te beschermen. Want de criminalisering van engagement en activisme is een bedreiging voor de rechtstaat; en, omdat activisme bijdraagt aan het politieke debat, vormt het ook een bedreiging voor de democratie.
Nu wordt het recht op activisme van alle kanten gefnuikt: door misbruik van procedures, door strafrechtelijke vervolging van acties, door de uitbreiding van bevoegdheden van politie- en inlichtingendiensten, door eenzijdige verzoekschriften die acties stopzetten, door het afdreigen met exorbitante schade-eisen of klachten voor laster en eerroof, door arrestaties en huiszoekingen. Wij hopen dat uw partij het gevaar inziet van deze tendens en de nodige stappen zal ondernemen om de excessieve repressie een halt toe te roepen.
Het platform voor vrije meningsuiting medeondertekend door:
11.11.11
Vlaams ABVV
Bond Beter Leefmilieu
Greenpeace Belgium
la Ligue des droits de l'homme
Médecins du monde
Oxfam
Oxfam Wereldwinkels
